02-01-2016 - ‘Minister’ Boris verleidt City-makelaars

In de Blinibioscoop in Rotterdam was recent te zien hoe een zogenaamde Russische minister Londense makelaars probeerde te verleiden tot dubieuze vastgoedtransacties. De documentaire ‘From Russia with Cash’ geeft een beetje inzicht hoe geldstromen vanuit Rusland richting Engelands financiële hart lopen. 
In Londen kopen vooral Russen, maar ook Arabieren met veel geld graag kostbare panden als belegging. Vaak is zo’n investering pure geldwitwasserij. In deze handel in Londen gaat volgens deskundigen zo’n 1,4 miljard euro per maand om. Dat zowel verkopende als kopende partijen hun handen soms vuil maken, hoeft geen betoog. De documentaire deed veel stof opwaaien bij de Engelsen.

Anti-corruptie-activist

Boris is naar eigen zeggen minister van het Russische Departement voor Volksgezondheid. In het echt heet hij Roman Borisovitsj. Hij houdt zich als activist bezig met anti-corruptie. Voor de documentaire werkt hij samen met de Oekraïense onderzoeksjournaliste Natalia Sedletska. Zij is daarin Boris’ vriendin die in de watten wordt gelegd. Alles wordt met een verborgen camera gefilmd.
Minister Boris legt contacten met makelaars in het Londense vastgoedcircuit. Middenin de Londense City. Hij wil panden kopen, oplopend in prijs van 3 tot 15 miljoen pond. Het verhaal dat hij hen voorhoudt, is telkens hetzelfde. “Ik ben minister van Volksgezondheid en heb een klein loontje. Maar”, geeft hij telkens aan, “ik verdien er bij door te bemiddelen in vastgoedtransacties.” Boris benadrukt dat alles “uiterst discreet moet verlopen, want anders kan dat tot problemen leiden”.

Geen spoor te vinden

Een advocaat moet de transactie via een slimme eigendomsconstructie omleiden. Er mag geen enkel spoor richting de minister leiden. Vier van de vijf makelaars die hij in From Russia with Cash spreekt, knikken begrijpend. “Natuurlijk kunnen we dat op die manier doen. Geen probleem!” In ruil voor hun diensten strijken ze circa 0,02% van het uiteindelijke verkoopbedrag op. Het duurste pand waarvoor Boris interesse toonde, zou aan bonus 315.000 pond hebben opgeleverd.
Bij de vertoning in de Blinibioscoop wierp Ruslandkenner en journalist Hans Loos een blik op de corruptie zoals die in de Russische maatschappij gebruikelijk is. Zelf had hij, toen hij nog zaken deed in Rusland, geprobeerd om zich daar verre van te houden. Loos toonde cijfers van Transparancy InternationalDeze organisatie maakt wereldwijd corruptie inzichtelijk. In de Corruption Index 2014 staat Rusland op positie 136 en Oekraïne op positie 142. Somalië en Noord-Korea delen de laagste plek, nummer 174. Bovenaan prijkt Denemarken, terwijl Nederland in 2014 de achtste positie innam. 

Cognac voor de dokter

Corruptie blijft een factor in het dagelijkse Russische leven. Oud-NOS-correspondent in Rusland Peter D’Hamecourt schreef eens dat hij altijd losse dollars in zijn handschoenenkastje had liggen om boetes bij verkeersagenten af te kunnen kopen.
Larissa, mijn Moskouse ex-vriendin, vroeg me een keer of ik een fles cognac kon kopen. Die moest ze meenemen voor haar oma die in het ziekenhuis een kleine operatie moest ondergaan. De behandelende arts zou dat op prijs stellen. Corruptie is soms dichterbij dan je als Nederlander verwacht.

West en Oost sjoemelen

In de oude Sovjet-tijden was smeergeld voor de ontvanger een aanvulling op het loon. En het kon voor de gever zaken versnellen of in ieder geval makkelijker maken. In het huidige Rusland is het nog steeds gemeengoed. Dat is het Westen een doorn in het oog, vandaar dat er vaak met het vingertje wordt gewezen. De corruptie in Oekraïne komt telkens ter tafel in oost-westdiscussies.
Dat wil niet zeggen dat ‘wij’ westerlingen beter zijn. Ook in Nederland – en in de Europese Unie en daarbuiten in allerlei richtingen – wordt het nodige gesjoemeld om er zelf beter van te worden. Politici, provinciale volksvertegenwoordigers en hogere en lagere ambtenaren moeten dat – gelukkig! – steeds vaker toegeven in de rechtbank.

 



Terug